Voor patiënten

Osteomyelitis

Beschrijving ziektebeeld
Osteomeyelitis is een ontsteking van het bot of beenmerg. In zeldzame gevallen kan een osteomyelitis van de schedelbasis optreden, dit is het onderste deel van de schedel waar de hersenen op rusten en waar veel zenuwbanen en bloedvaten lopen. 

Vaak wordt een osteomyelitis van de schedelbasis voorafgegaan door een ontsteking van het oor of van de neusbijholten. De bacteriën uit de gehoorgang of neusbijholten infiltreren uiteindelijk de schedelbasis. Ten gevolge van de botontsteking raken de bloedvaten en zenuwen die door de schedelbasis lopen betrokken bij de ontsteking. Dit kan leiden tot verlammingen van bijvoorbeeld het aangezicht en moeilijkheden bij het slikken of spreken. Ook oogbewegingsstoornissen kunnen optreden. Betrokkenheid van bloedvaten kunnen tot problemen met de aan, of afvoer van het bloed naar de hersenen leiden zodat infarcten van de hersenen of een verhoogde hersendruk kunnen optreden. Het ziektebeeld wordt vaker bij mannen dan bij vrouwen gezien, meestal bij patiënten op oudere leeftijd met suikerziekte (diabetes). De meest voorkomende verwekker is de bacterie Pseudomonas Aeruginosa maar de verwekker kan ook een andere bacterie of schimmel zijn.

Symptomen 
Er kan een breed scala aan klachten voorkomen waarbij bijna altijd hoofdpijn en ernstige oorpijn op de voorgrond staat. Door betrokkenheid van hersenzenuwen kunnen er hiernaast klachten optreden van onder andere verslikken, aangezichtsverlamming en oogbewegingsstoornissen. Er kunnen in een later stadium complicaties optreden zoals hersenvliesontsteking, hersenabces en trombose van aderen in hersenen.

Behandeling
De diagnostiek en behandeling kent verschillende fasen die geprotocolleerd verlopen. In diagnostische fase worden verschillende scans gemaakt, waaronder een PET CT/MRI. Hierna bestaat de behandeling veelal uit een intensieve en langdurige antibiotische behandeling eventueel gecombineerd met een operatieve behandeling waarbij de infectie zo goed mogelijk wordt bestreden. De PET-scans geven ons informatie over hoe de ziekte op de behandeling reageert en zijn een belangrijke parameter voor de beslissing hoe lang de antibiotische behandeling voortgezet wordt. In uitgebreide gevallen kan de behandeling uitgebreid worden met hyperbare zuurstoftherapie. Bij hyperbare zuurstoftherapie adem je 100% zuurstof in onder verhoogde omgevingsdruk. Hierdoor neemt het zuurstofgehalte in het bloed en de weefsels toe en genezen wonden beter. Dit behandeltraject bestaat uit meerdere behandelsessies.